Separatory skrobi i tłuszczu

Separatory substancji ropopochodnych, jak sama nazwa wskazuje są to separatory kanalizacyjne niezbędne wszędzie tam, gdzie gleba oraz woda narażone są na zgubne działanie różnego rodzaju olejów.

Separatorem kanalizacyjnym jest również separator skrobi. Tak jak w przypadku poprzednika, nazwa wskazuje nam na substancję oddzielaną. Separatory skrobi stosowane są przede wszystkim w zakładach przetwórstwa ziemniaczanego, chociaż możemy je również spotkać wszędzie tam, gdzie sprzedaję się przetwory ziemniaczane – w barach szybkiej obsługi, hotelach, restauracjach, jadłodajniach, zakładach przetwórstwa warzywnego etc.

Działanie separatorów skrobi nie różni się za wiele od działania separatorów substancji ropopochodnych. W osadniku następuje oddzielenie ścieku od skrobi. Chyba każdy z nas spotkał się ze ściekami w formie spienionej. Gęsta piana oznacza, iż po pierwsze nie działa bądź nie ma urządzenia, zwanego separatorem, po drugie, że ściek ten zawiera duże ilości skrobi. Urządzenie, bowiem eliminuje „piankę”, i „wypuszcza” produkt całkowicie pozbawiony śladowych ilości skrobi. Wybór urządzenia jest stosunkowo prosty. Ponownie należy zajrzeć do określonych prawnie norm. Pod uwagę bierze się przede wszystkim przepływ nominalny.

Separatory skrobi zatrzymują nie tylko skrobie, ale również wszystkie inne substancje stałe, pochodzące bezpośrednio z miejsc obróbki warzyw oraz mięsa. Jako, że urządzenia te są przeznaczone stricto do oczyszczania ze skrobi, nie możemy doń wprowadzać olejów, fekaliów oraz wód deszczowych. Skrobia wytrąca się podczas podstawowych czynności przy obróbce ziemniaka: myciu, obieraniu, łuskaniu etc. Ścieki zapatrzone już w te drobiny trafiają do specjalnego kosza separacji, gdzie poprzez specjalne procesy zostają podzielone. Cięższe drobinki sedymentują na dno zbiornika, zaś oczyszczony ściek przepływa do odbiornika.

Separatory tłuszczu stosowane są również w miejscach zbiorowego żywienia (barach, restauracjach, hotelach), a także w masarniach, zakładach mięsnych i w zakładach przetwórstwa mięsnego. Urządzenia te sprawdzają się wszędzie tam, gdzie ścieki zawierają zwiększone stężenie różnego rodzaju tłuszczów. Niemal wszystkie osadniki działają podobnie – ciężkie substancje opadają na dno, zaś lekkie wypływają na powierzchnie. Budowa takiego separatora w niewielkim stopniu różni się od budowy separatora substancji ropopochodnych oraz separatora skrobi.

W przypadku kupna osadnika, musimy dokładnie przekazać producentowi, jakie urządzenie chcemy i do czego będzie nam ono potrzebne.